Beuningen, juni 2020

Twee Campingvakantie

12 juni 2020

We mogen. Heerlijk om een ruime week weg te kunnen. De start is Natuurcamping Olde Kotting in Beuningen. Vijf dagen. Daarna willen we halverwege huis nog een plek zoeken. Hartelijke ontvangst door hele vriendelijke beheerders, aan tafel aanschuiven en genieten van een overheerlijke koffie. Daarna inschrijven. De camping is met aandacht verzorgd. Overal – deels verstopte – beeldjes, veldboeket bloemen op tafel, kunst aan de muur. En vol. Na ons komt een stel met een camper, niet gereserveerd. Een volle camping in de buurt had ze naar deze doorverwezen. Maar helaas. Wij blij dat we gisteren even gebeld hebben. NB: helaas is camping Olde Kotting in 2022 overgenomen en zal worden volgezet met recreatiebungalows. Als camping gesloten dus.

We krijgen een prachtige plek toegewezen. Binnen enkele minuten staat alles, ieder heeft zo de eigen taak. We zijn inmiddels een ingewerkt team. Lekker wat drinken in het zonnetje, om daarna de fiets te pakken voor een rondje Beuningen Denekamp, inclusief een ijspauze.

Genieten. Met dubbel t, anders geniet je niet echt. ‘s Avonds het zalige lanterfanten. We zijn gewend.

Dagje niks

13 juni 2020

Heerlijk weer, 28°, wel wat benauwd aan het einde van de dag. Prima dagje om lekker niks te doen. Zaterdagkrant op de iPad, handwerkje, boekje lezen, spelletje Rummikub, wat lekkers om vijf uur. Zalig.

De camping wordt heel smaakvol onderhouden. Met aandacht. Bloemen in vazen op verschillende plekken op de centrale plaats. Daar ook een mand met tijdschriften en een brandende kaars in een windlicht. En heel veel beelden, ook op onverwachte plekken.

Een topdag.

Fietsen, regen, eten

14 juni 2020

We starten vandaag met een ontbijtje buiten. Wolkenvelden en warm. Er wordt stevig regen voorspeld, dus op tijd weg voor een fietsrondje langs smokkelpaden. Maar niet voordat we een koffie nuttigen met een krentenwegge, aangeboden door de campingeigenaresse.

Wat is dit een prachtige omgeving. Deze conclusie hadden we al getrokken toen we vorig jaar november Peters 65e verjaardag vierden in hotel de Wilmersberg in De Lutte. Bijna autovrij, maar met vele bloemen langs de weg, fietsen we een rondje van een dikke 25 km. Niet meer, want we willen voor een eventueel noodweer thuis zijn.

Via het landgoed Lutterzand komen we bij het Beuninger Achterveld, een Natura 2000 gebied.

Daar krijgen we te maken met Ierse toestanden: wegversperringen!

We komen een schaapskudde tegen, met herderin welke door twee Bordercollies wordt vergezeld. En een Duitse herder natuurlijk, we zitten pal aan de grens met Duitsland.

Via nog meer verstilde paden en wegen, zijn we al om twee uur weer op de camping. De plaats naast ons is vrijgekomen. Niet alleen groter en mooier gelegen, bij deze plek mag je aan de achterzijde de auto neerzetten. De rest van de camping is autovrij. Vragen of wij er mogen staan. Ja dus. Even moveren en we zijn verkast. Op tijd, want het gaat zeldzaam hard regenen, langdurig ook.

Na een lekkere douche in ons eigen wellness centrum en een klein dutje (Peter), gaan we heerlijk uit eten bij de Zoeke in Denekamp. Geslaagd dagje.

Het epicentrum van Twente

15 juni 2020

We zijn er nog niet uit. Is het serieus dat de VVV Twente Enschede omschrijft als ‘het epicentrum van Twente’. Het punt boven de aardbeving als toeristische omschrijving van de stad van de vuurwerkramp. Wij zouden onze woorden anders kiezen. Goed, Enschede dus. Het centrum is gezellig, winkelstad en studentenstad. De terrassen goed bezet voor een maandagmiddag. We wandelen rond, doen een boodschapje en vervolgen onze weg terug naar ons eigen centrum. Camping Olde Kottink.

Karin is druk met het breien van sloffen, opzettelijk vele maten te groot. Het is de bedoeling om deze warm te wassen, zodat ze naar de juiste maat krimpen en vervilten. Wordt nog spannend. Verder relaxed zo weinig mogelijk gedaan.

Van twee naar drie

16 juni 2020

Vandaag gaan we eerst een rondje fietsen en we willen daarna een camping uitzoeken waar we de resterende dagen van deze vakantie gaan staan. Het fietsrondje starten we in Vasse. Via Tubbergen, waar we een lunch op een terras nuttigen, en Ootmarsum (wat een toeristische drukte) komen we weer terug bij de auto.

We trakteren onszelf op een welverdiend ijsje. Het landschap blijkt glooiend, waardoor we in hoogte variëren van 25 tot 65 meter. Best pittig soms. En lekker om met een dikke 37 km/uur naar beneden te suizen.

We hadden het plan om deze vakantie twee campings aan te doen. Maar het bevalt zo goed in het Twentse land en zeker op de camping waar we nu zitten. Dus we wagen een poging of er nog een plek te organiseren is. Agnes, de eigenaresse, moet even puzzelen, maar het lukt. In plaats van twee campings, staan we deze vakantie op drie plekken. Verkassen dus. Van plek 105 via plek 104 naar plek 70. We genieten van een heerlijke zomeravond, terwijl we lezen dan het in Dordrecht noodweer was. Hier geen drup.

WAARSCHUWING

Onderstaande foto bevat een schokkend beeld.

Peter is te grazen genomen door een teek, welke vakkundig door Karin is verwijderd. Na inspectie of de teek geheel compleet is, werd er resoluut een einde aan het prille leven gemaakt.

Lanterfanten

17 juni 2020

Vandaag zijn we er niet.

Druk, druk, druk. Met wat eigenlijk?

Via De Hel naar De Lutte en terug

18 juni 2020

Na stevige buien vannacht, blijft het vandaag droog en bewolkt. Tijd om na al dat lanterfanten in beweging te komen. Een fietsrondje vanaf de camping naar De Lutte.

Wat we niet wisten en nu wel, is dat de route via De Hel gaat. Het is een zogenaamd ‘beekravijn’. Met de bouw van Oldenzaal moesten brokken zandsteen uit de groeve van Gildehauser daar naartoe vervoerd worden. De boeren mochten geen veulens fokken, omdat hun paarden zwaar werk moesten verrichten. Kortom, wij moeten van een hoogte van 28 meter naar de 76 meter. Langzaam stijgend en dat is pittig.

Ons doel is Hotel de Wilmersberg. Daar logeerden we enkele nachten met Peters 65e verjaardag en raakten we gecharmeerd van Twente.

Het hotel is het keerpunt van ons rondje. Terug via een gebedshuisje, dat met aandacht verzorgd wordt. De kaarsen branden als we er langskomen.

Het voordeel van klimmen is dat het landschap prachtig glooiend is met mooie vergezichten. Het is overigens ook het nadeel, want vlak is ook mooi.

Na terugkomst halen we een welverdiend ijsje.

Lanterfanten, deel 2

19 juni 2020

Dagje niks. De boodschappen per fiets in Denekamp, daarmee is wel de grootste inspanning benoemd. Lekkere bavette en champignonburger van de grill, goed glas, dito boek.

’t Stift

20 juni 2020

Vandaag is ons doel ‘t Stift bij Weerselo. Rond 1100 was dit een Benedictijnenklooster, later kwamen er ongehuwde dames van adellijke afkomst te wonen. Het oorspronkelijke klooster is te streng voor deze dames en het werd om die reden rond 1500 een Stift. Een klooster met ‘lichtere’ regels/gebruiken. We starten in Saasveld, de terraslunch genieten we in Weerselo.


De route is niet geheel zonder gevaren. Eigenlijk een klotenroute.

Aan de andere kant, we worden er wel voor gewaarschuwd. De natuur waardoor we fietsen is prachtig, hoewel het wel een vorm van civilisatie kent. De mezen wonen net als wij en de bomen kennen een meer eigentijdse vorm.

Halverwege ons rondje bereiken we dus ‘t Stift. Wat een verstilde schoonheid. Terecht een beschermd dorpsgezicht.

De eenvoudige maaltijd van vanavond laten we voorafgaan door heerlijke vette Hollandse Nieuwe. Smullen!

Singraven

21 juni 2020

Ten westen van Denekamp bevindt zich het landgoed Singraven. Vandaag maken wij een rondje over en langs dit enorme landgoed.

De route gaat zowel door bos als door het weidse Twentse landschap.

We komen langs een eik met een warrelknoest van een voor ons ongekende omvang.

Bij de watermolen, met drie waterraderen en bij het landhuis is het enorm druk. Vaderdag vandaag. Veel gezinnen op het terras. Verder komen we weinig mensen tegen.

Een heerlijk tochtje van slechts 18 km om de vakantie mee af te sluiten.
Morgen naar huis.

Terug naar startpagina

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *