Franse Pyreneeën en de Lot, september 2026

Toen we in 2023 op weg naar een reis door de Spaanse zijde van de Pyreneeën door het Franse deel kwamen, werd het plan voor de huidige reis geboren. We vonden mooi wat we zagen. De reis van ‘We zijn er bijna’ 2025 maakt dat we die reis voor een klein stukje volgen.

Vaste etappeplaats, Neufchâtel-en-Bray.

zaterdag 29 augustus 2026

Camping Sainte Claire, voor de vierde keer. Perfecte doorgangscamping.
Vanmorgen om 8 uur vertrokken, uitgezwaaid door Marianne en Henk. Zon, later bewolking en bij het naderen van de camping, regen. Gelukkig even droog tijdens het installeren. Perfecte eerste rit zonder enige vorm van oponthoud.

Perfecte plek ook, lekker de ruimte. Hoewel we niet echt aan buitenzitten toekomen. Buien en zon wisselen elkaar af.

We rijden naar de op 500 meter gelegen LeClerc supermarche om te tanken en een enkele boodschap. Daarna bier en onderuit. Morgen verder.

Richting Tours

zondag 30 augustus 2026

We zakken weer verder zuidwaarts. Naar een camping net voorbij Tours, La Vallée de l’Indre in Montbazon. Even na negen weg en half drie aan, wederom perfecte rit. Het is sowieso rustig op zondag, vrijwel geen vrachtverkeer.
Twee keer pauze, koffie en lunch. Inclusief achteruit inparkeren.

Mooie camping, ruime plekken.

We strekken de benen, Karin iets langer dan Peter. In tijd dan, want Peter weet in afstandsmaat beter te strekken. Maar daar heeft hij dan een tafeltje bij nodig, terwijl Karin het park aan de overzijde van de rivier de Indre bewandelt.

Karin bespeurt tijdens haar wandeling een vaag bekende aan de andere zijde van de Indre.

Peter heeft ondertussen aandacht van een roodborstige dame.

Morgen verder.

Reisdag naar Saint Emilion

maandag 31 augustus 2026

Voor de derde achtereenvolgende dag een stevige rit naar het zuiden. Wederom zonder enig oponthoud door kunnen rijden.

De laatste kilometer gaan zoals verwacht door een wijnbouw gebied. Wijngaarden en luxe ogende chateaus. We vinden het prachtig.

De camping Saint Emilion is helemaal naar het zin, we krijgen een erg ruime plek met voldoende schaduw. De komende dagen strak blauw en 27°.

Nadat we geïnstalleerd zijn, gaan we ons avondmaaltje inkopen. Natuurlijk inclusief een lokaal chateauxtje. Heerlijk. Wat leven we in luxe.

Saint Emilion

dinsdag 1 september 2026

Geen reisdag, dus heerlijk op ons emplacement. Lezen, breien, puzzelen.

We bezoeken ‘s middags het op 3 kilometer gelegen Saint Emilion. Middeleeuws, mooi behouden en dus erg toeristisch.

Maar het stadje is toch vooral het centrum van deze wijnstreek, de Grand Cru’s vliegen je bij wijze van spreken om de oren. Met prijzen die oplopen tot boven de € 500 per fles. Of als je minder te besteden hebt, € 169 per glas.

Wij doen nog een boodschap en geven onze Franse euro’s uit aan 6 flessen water à € 0,20 per fles. En met een dubbele inhoud in vergelijk met de bouteille van de vin.

Wandelen

woensdag 2 september 2026

Bijna een herhaling van gisteren. Rustig aan en in de middag een stevige wandeling vanuit Saint Emilion door de wijngaarden en langs de chateaus. Mooi hier.

Tijdens de wandeling komen we plukkers tegen. Als we vragen of we een foto mogen nemen, wordt er eerst toestemming aan de chef gevraagd. En zodra die gegeven is, wordt er geposeerd en gezwaaid. Als we even later tegen het verwerken van de oogst aanlopen, gebeurt hetzelfde. Er moet eerst toestemming van de chef komen. Maar die is er niet, hij moet worden gezocht. Of we vijf minuten willen wachten. Als dan de chef komt, wil hij eerst een foto van ons voor ons maken. Daarna moeten we mee naar binnen komen. Trots laat hij de voorraadcontainers zien waar het geperste sap in terecht komt. Leuk om mee te maken.

Na de noodzakelijke verfrissing, bereidt Karin een voedzame en heerlijke maaltijd.

Morgen verlaten we deze streek en komen de Pyreneeën in zicht.

We bereiken de Pyreneeën

donderdag 3 september 2026

Een eenvoudige reisdag met slechts één stop. Einddoel van vandaag: camping Hiriberria in Ixtassou, Frans Baskenland.

Bij aankomst hebben we er in vier etappes ruim 1400 kilometer opzitten. We besluiten niet verder Frankrijk in te gaan.
Vriendelijke ontvangst op de camping, we mogen een plek uitzoeken. Er zijn plekken met mooi uitzicht op de bergen en vol in de zon. Wij kiezen voor minder uitzicht en vol in de schaduw.

Na het installeren pakken we wederom de auto om op 7 minuten rijden ons avondmaaltje te kopen. Met leuke hindernissen: hier wordt Baskisch gesproken.

Maar dan kunnen we proosten op deze reisdag. Uiteraard op z’n Baskisch: Osasuna!

Campingdagje

vrijdag 4 september 2026

We lummelen wat vandaag. Breien, krant, puzzel, blog. O, ja. Het dak van de caravan moet schoon. Op de vorige camping zat een duivennest midden boven ons nest. Voordat de herinnering daaraan in het dak brandt, maken we dat dak toch maar even schoon. Dat ging gelukkig gemakkelijk.

Karin is de mening toegedaan dat we te weinig bewegen. En dat heeft consequenties.

Bayonne en Biarritz

zaterdag 5 september 2026

We gaan op steden bezoek. Wat moet je anders doen bij 32º. De wekker wordt op 7.30 uur gezet, want we willen de warmte wel enigszins voorblijven. Eerst naar Bayonne, want zaterdagmarkt.

We hebben pech. De markthallen zijn wegens groot onderhoud vanaf 31 augustus gesloten. Jammer. De vervangende tent waar nu de verkopers van ‘vers’ staan, is klein, benauwd en heeft weinig sfeer. De markt zelf daarentegen heeft die Franse sfeer wel. We kopen poulet fermiere en salade haricots vert. Oftewel, gegrilde scharrelkip en sperziebonen salade.
Na de markt is het tijd voor koffie, de kathedraal en de straatjes in het centrum.

Rond Pasen is in deze regio als onderdeel van het carnaval een dansfeest. Sinds de 15e eeuw gaan de Basken gekleed in versierde kostuums in een dansende optocht door de straten. Tegenwoordig gadegeslagen door tribunes vol belangstellenden. Bij de kloostergang van de kathedraal zijn de kostuums in een lange optocht tentoongesteld.

We gaan door naar Biarritz. Om de zee te zien en te lunchen. We parkeren aan de Grande Boulevard en wandelen over diezelfde boulevard langs het strand. Levendig hier.

Om twaalf uur maken we een keuze uit de vele terrassen en dat blijkt precies op tijd. Want binnen het kwartier het hele terras vol en is er buiten geen plek meer. Na het verorberen van onze salades, keren we huiswaarts. Belangrijkste bezigheden op de camping: breien, lezen en de ogen even dicht. Einde middag een plons gevolgd door kip en bonen.

Espelette

zondag 6 september 2026

Een echte zondagse start. Niet te vroeg op, ontbijt buiten, lezen, breien.
Na de lunch pakken we de auto naar Ferme Okilaua bij het plaatsje Ainhoa. Op de camping staat aangeplakt dat er een boerenmarkt is, inclusief demonstraties en muziek. Valt een beetje tegen. De muziek houdt het voor gezien als we aankomen en de demonstratie blijkt het rijgen van pepertjes aan een draadje. Ons verblijf is van korte duur, ook omdat het met 34º snoeiheet is. De rit er naartoe is, net als de omgeving, prachtig.

Hoofdproduct van deze omgeving is een wat groot uitgevallen Spaans rood pepertje. Hier noemen ze dat Piment d’Espelette, naar het dorpje Espelette.

Op de terugroute komen we langs Espelette, reden genoeg om er even rond te kijken. Aardig toeristenplaatsje, inclusief brocante op dimanche.

Terug naar de camping in Itsasu, voor verkoeling in le piscine en een versnapering op ons privé terras.

De mouw uit de aap

maandag 7 september 2026

Vandaag gaan we wandelen naar de Pas van Roland. Na een korte onweersbui gisteravond is het lekker afgekoeld en wordt het slechts 28º. Prima weertje voor een randonnee. Een wandeling die vanaf de camping te doen is. Helaas gaan de eerste en laatste kilometers door het plaatse Itxassou en daar is niet veel aan. Maar wel stevige hoogtemeters. Vanaf het begin van de pas is het genieten. Mooi.

Wel geinig om in de aanloop langs de pepertjes van gisteren te komen.
De pas zelf is redelijk vlak en makkelijk. Ooit ontstaan doordat Roland, een volle neef van Karel de Grote, met zijn zwaard een rotsblok dat zijn doorgang blokkeerde, doorkliefde. Weten we dat we op historische grond lopen.

Terug op de camping zijn we redelijk afgepeigerd. Maar Karin laat zich er niet van weerhouden om verder te gaan met Jacobus. Een gebreide aap, waarbij vandaag de ledematen worden volgestopt en dichtgemaakt.

Het aapje wordt cadeau gedaan aan een klein kind.
Morgen naar Lourdes.

Lourdes

8 september 2026

Een reisdag. Slechts tweeëneenhalf uur. We rijden om elf uur van de camping en om half drie staat alles weer op de plek op camping La Forêt in Lourdes. Prima plek wederom.

Ons idee is om vanavond naar de lichtjes processie te gaan. De weersvoorspellingen maken dat we dit 24 uur uitstellen. Morgen worden we weer actief, vanavond languit ‘We zijn er bijna’.

Grottes de Bétharram

woensdag 9 september 2026

Vannacht heeft het stevig geregend, maar als we verlaat opstaan schijnt de zon. De temperatuur is met 22º lager dan we inmiddels gewend zijn, maar voelt heerlijk. Mooi weer om onder de grond te verdwijnen. We bezoeken de nabij gelegen grotten van Bétharram.
Er valt weinig over te vertellen, behalve dan dat ze indrukwekkend zijn. Maar dat moet je zelf zien. In 1860 ontdekt, begin twintigste eeuw voor het publiek toegankelijk gemaakt.
Ieder kwartier gaat een groep per touringcar naar de ingang van de grot.

We krijgen oortjes waarop een steeds automatisch gestarte Nederlandstalige uitleg te horen is. De Franse gids is vriendelijk en voor ons niet te volgen. Maar we volgen hem wel. Eerst naar de bovenste grotten. Dit zijn zogenaamde dode grotten, omdat er ogenschijnlijk niets veranderd. Eén centimeter kalkgroei op de stalactieten per eeuw.

Vervolgens dalen we via een trappenstelsel 80 meter naar de levende grot. Omdat hier een rivier loopt, ontstaan er nieuwe grotten. Vandaar de term levend.

We lopen een flink stuk tussen scheuren, om bij een boot uit te komen. Daarna is het per boot en per sneltrein terug naar de start en de auto.

Via de Lidl terug naar onze grot en genieten we na van een dag die omgevlogen is.

Het heiligdom Lourdes

donderdag 10 september 2026

We besteden de dag aan de bedevaartsplaats.
Het hart van het heiligdom is de grot van Massabielle, waar op 11 februari 1858 de Heilige Maagd Maria aan Bernadette Soubirous verscheen. De grot trekt circa zes miljoen pelgrims op jaarbasis.
Omdat, Hollands als we zijn, het aangename met het praktische combineren, bezoeken we eerst de Hallen en markt voor de boodschappen.

Vanaf de markt lopen we richting grot. Op internet lazen we het advies om via Rue de la Grotte te lopen, omdat zo de vele toeristenwinkels gemeden kunnen worden. Vermoedelijk een interpretatiefout onzerzijds.

Onze aankopen blijven beperkt tot een omslagdoek, drie zeepjes, een zakje lavendel en een zeepbakje. Betast komen we bij het heiligdom. Natuurlijk weer veel te vroeg. Op 27 september aanstaande is de paus zelf hier. Dat zal een drukte geven. Er is nu al het nodige, gelijk een groot popfestival, in aanbouw.
We bekijken de kerk en gaan in de rij voor de grot. Hier zou Maria in totaal 18 keer zijn verschenen.

Links in de grot zie je een bron ontspringen, die Bernadette op aanwijzen van Maria zou hebben blootgelegd op 25 februari 1858 en waarvan het water wordt afgeleid naar kraantjes.

Bij de kraantjes staan bordjes om zuinig met water te zijn met het water omdat het de laatste maanden erg droog is geweest in de Pyreneeën.

‘s Avonds herhalen we ons bezoek, nu voor de lichtjesprocessie.

Iedere avond om negen uur start deze. We zoeken een plaatsje boven bij de kerk om dit van een afstandje te aanschouwen.

Indrukwekkend!!!!!

Pic du Midi de Bigorre

vrijdag 11 september 2026

Vroeg op, want we willen op tijd boven zijn. Op 2870 meter wel te verstaan. We gaan naar de Pic du Midi de Bigorre, een bergtop bij de Tourmalet. Uurtje rijden. We willen zo tussen tien en elf naar boven, omdat de ochtend helder is. ‘s Middags kans op wolkenvelden.
Om precies 10.30 uur gaan we met de eerste gondel via 1781 meter kabel 566 meter omhoog naar een tussenstation. Direct gevolgd door een rit van 2629 meter en een stijging van 551 meter. Totaal dus 1117 meter gestegen naar 2870 meter. En dat is best hoog.

Op de top is een meteo station en sterrenwacht. Als je wilt, kun je overnachten. Dat zal een mooie ervaring zijn. Wij laten het bij een uurtje onze ogen uitkijken.

Er is een soort van loopplank met glazen bodem, de echte waaghalzen kunnen hier een foto maken.

Nog een koffie met een gateau Basque, een laatste blik en terug naar de auto.

Terug naar de camping via de Tourmalet. Prachte route met heel veel wielrenners, die een deel van de Touretappe rijden. Waaronder een grote groep Nederlanders die geld inzamelen voor kinderen met een stofwisselingsziekte. Petje af. Hun eindbedrag is ruim € 211.000.
Echt genieten van de schoonheid hier.

Terug op de camping spreekt Karin met Petra en René. Zij staan bij ons op de camping, maar zonder caravan. Een vastgelopen wiel. Dankzij de goede hulp van de ANWB staat de caravan al 12 dagen in depot bij een garage, die niet repareert. Van chalet naar chalet. Tien uur ‘s ochtends eruit en vanaf 12 uur in een ander, dan vrij chalet. Ze zitten hun tijd uit bij de auto en weten inmiddels alles van Lourdes. Ze komen bij ons wat drinken. Gezellige mensen.
Daarna is het de jaarlijkse camping pannenkoektijd.

Barst en ‘il manque de vin’

zaterdag 12 september 2026

Morgen verkassen we naar een gisteravond gevonden camping. Vanmorgen komt de bevestiging dat we welkom zijn. Als we met een kop koffie de route doornemen, laat Peter zijn telefoon vallen. Op een scherpe kiezel. Barst. Zonde.

Verder doen we een boodschap, werken de achterstand in blog weg en breien er een mouw aan.

We borrelen bij Petra en René bij hun gisteravond niet gerepareerd teruggebrachte caravan.
Daarna ons diner. Een Frans baasje slentert langs, wenst ons ‘bon appétit’ en kijkt daarna geschrokken naar onze dis. Met grote ogen zegt hij: ‘il manque de vin’. We verontschuldigen onszelf, hoe kunnen we.
Op diverse campings lopen kippen vrij rond. Ook op deze, maar hier niet alleen kippen.

Morgen verder.

Domaine Les Gonies in Mauroux

zondag 13 september 2026

Reisdag. Op tijd op en weg. Rustige rit op zondag met 220 snelweg kilometers en 80 kilometer Franse D-wegen. Deels perfect, deels Frans.

De camping is klein, heel klein. Vier plaatsen en met ons erbij gerekend is er een 50% bezetting. Gonda en Bert zijn de andere kampeerders.
De eigenaren Mirella en Ton van camping Domaine Les Gonies zijn uit eten als wij aankomen. We mogen een plaatsje uitzoeken. Keuze uit drie van vier. Dat lukt. Wat een ruimte en rust hier.

Mirella en Ton zijn hier 25 jaar geleden gekomen om een biologische boerderij te beginnen met enkele kampeerplekken, gîtes en een auberge. Voor vertrek naar Frankrijk hadden ze een restaurant, waar Mirella in de keuken de scepter zwaaide. En koken is wat zij vanavond voor ons doet, met Ton in de bediening. Alle ingrediënten van eigen land. Heerlijk en smaakvol.

De camping heeft ook een nadeel, dat maakt dat Peter morgen wil vertrekken en Karin wil nog veel langer blijven.

Trouwdag

Maandag 14 december 2026

Onze trouwdag en we hebben geen gebak. Het is 33º, strak blauw, weinig wind. We genieten van een dag camping. Lezen, spinnen, breien, opzetten van de Inkleloom en het trekken van baantjes in ons privézwembad.

Niet alles is voor beide leuk vandaag. We krijgen bezoek, deels zeer gewenst, deels buitengewoon ongewenst.

’s Avonds zitten we tot laat buien, het blijft lang warm. Een schitterende zonsondergang, een maan met een heldere stip ernaast welke Venus blijkt te zijn en een sterrenhemel zo mooi.

Niets

dinsdag 15 september 2026

Nou ja, bijna niets. Een excursie naar E. Leclerc met na afloop het gisteren gemiste aardbeiengebakje. Natuurlijk trekken we de baantjes in ons zwembad. En we luisteren naar de stilte.
’s Avonds trekt de wind dusdanig aan, dat we besluiten de luifel in te draaien. Met ook als gevolg dat we daarna binnen zitten. Er komt een weersverandering aan.

Weersomslag

woensdag 16 september 2026

Waar de afgelopen dagen de temperatuur oploopt tot ruim boven de 30º, hebben we vandaag te maken met een daling van wel 10º naar 23º. Dat is best wennen, maar in de zon lukt dat prima.
We vermaken ons weer een dag bij de villa.

Vanavond gaan we uiteten bij de ons bekende kok Mirella op 40 meter loopafstand.

Lacapelle-Cabanac

donderdag 17 september 2026

Lui. Oké er wordt gebreid. Maar dat is het ook wel. Wel heerlijk buiten in de zon. Tussen die bedrijvigheid door halen we de boodschappen. Op aanraden van medekampeerders Gonda en Bert gaan we om vijf uur naar het op twee kilometer lopen gelegen plaatsje Lacapelle-Cabanac. Een wandeling van een half uur geheel ‘binnendoor’. Tot onze verbazing loopt de collie van de campingeigenaren de volledige route mee, ons steeds goed in de gaten houdend. Hij kent overduidelijk de weg.

De markt heeft wel drie kramen, de bakker is open net als het café. Alles uitsluitend op maandag en donderdag van 17 tot 19 uur. En dat blijkt toch gezellig.
In de rij voor de groente en de bakker. En we kopen bij allen iets. Tomaten, vijgenjam, ham, ingemaakte courgettes en aardbeien. Ook kopen we een chocolade broodje en omdat de bakker gaat sluiten, krijgen we de tweede cadeau.

Op het terras van het café treffen we Gonda en Bert. We schuiven aan. Wat heerst hier een gezellig sfeertje. Dit doen we maandag nog eens.

Thuis beperken we de maaltijd tot soep, het gekochte deel van het brood en de aardbeien. Het cadeau gekregen brood is op de terugweg opgegaan. Smullen.
De hoofdrol van vandaag is toebedeeld aan de aardbeiden. Zeldzaam lekker. We hebben in geen jaren zo puur de aardbeien gegeten.

Toer de boer

vrijdag 18 september 2026

We slijten onze dagen bij de caravan. Luisteren naar de stilte.

Aan het einde van de dag is er een ‘Toer de boer’, oftewel Ton leidt ons rond op zijn bedrijf. Langs de dieren en door de moestuin. We worden bijgepraat over het behouden van de grond door het vasthouden van water. We zitten op een heuvel met onder de halve meter aarde, rots. Als je niks doet spoelt de aarde van de heuvel af en houd je kalkrots over.
Zijn landbouwmethode: permacultuur, afgeleid van permanent en agricultuur. Biologische landbouw dus met oog voor mens, dier, natuur en toekomst.

Na afloop: Repas! Vrij vertaald: een lange tafel, 12 personen, soep, salade/frites/biefstuk, ijs/pain perdu (wentelteefje). Le vin ne manque pas.

Maar het hoogtepunt van de dag is toch wel het gereedkomen van het breiwerkje. Super mooi.

Marché nocturne en Floressas

zaterdag 19 september 2026

Een ochtendmarkt, die vandaag ‘s avonds gehouden wordt en nachtmarkt genoemd wordt. Kortom, het went nog niet echt, de Franse gebruiken. De markt is van 17 tot 21 uur, dus als wij tegen 18.30 uur aankomen, verwachten we een markt in vol bedrijf. Fout!

Na zevenen komen de Fransen. Ze dragen manden en koelboxen met daarin glazen, borden, bestek en wijn. Iedereen wordt afzonderlijk begroet met twee zoenen en een praatje, groepjes vormen zich aan de tafels en er worden extra tafels bijgeplaatst. Bij de marktkramen wordt vervolgens het verse voedsel gekocht: pulled chicken, pizza, paella, kaasplankje, taart, crêpes. Een mevrouw opent de avond met de mededeling dat vanuit de gemeenschap een aperitief wordt aangeboden. Ook wij krijgen een kartonnen beker met een mix van witte wijn en cassis.

Best gezellig zo tussen de Fransen.

Montcuq

zondag 20 september 2026

Iedere zondagmorgen is er een uitgebreide markt in het middeleeuwse plaatsje Montcuq. Die willen we niet missen. Mooie rit heen, de Lot-regio vinden we prachtig.

De markt zelf blijkt zeer de moeite waard. Onze aankopen blijven echter beperkt tot een zeepdoosje en verse vanillestokjes.

Als we rond zijn, drinken we een espresso in een bijzonder ingericht café.

Echt leuk om hier geweest te zijn.

Op de camping komen vanmiddag nieuwe kampeerders, waardoor de bezetting van 2 naar 4 gaat en ‘complet’ is. Helaas, dan wel wat leuk, komt het aantal ruwharige teckels op drie!
’s Avonds schuiven we weer aan voor een vier gangen diner. Helaas zitten de teckels bij de enige waar ze niet welkom zijn. Dat noemt men tegenwoordig ‘intelligente honden’.

Sur place

maandag 21 september 2026

Screenshot

We accepteren wat is en schikken ons in de (ons) Lot.
Eén van ons blijft actief gedurende dag.

Ook vandaag gaat de zon weer onder.

Répétition

dinsdag 22 september 2026

We vallen in herhaling. Lanterfanten dus.
Hoewel? Karin is de middag druk met twijnen van de gesponnen wol. ‘s Avonds maakt ze van het getwijnde garen mooie strengen. Klaar om thuis te gaan verven.

En place

woensdag 23 september 2026

Morgen gaan we richting huis. Dus vandaag wat voorbereidende schermutselingen, zoals tanken en boodschappen.
Inmiddels staan we als enige op de camping. Wat plaatjes:

Uiteraard genieten we van ons galgenmaal in de Auberge.

Niet iedereen is blij met ons vertrek, maar dat is gelukkig niet merkbaar.

Olivet

donderdag 24 september 2026

Een stevige rit vandaag, bijna 500 kilometer. Gelukkig in hoofdzaak snelweg en filevrij.
De eerste 50 kilometer via D-wegen. Het rijdt langzamer, maar is mooier.

Onderweg worden we verschillende keren ingehaald door groepen busjes van de Gendarme. Op onze koffiepauzeplek staan we tussen twaalf van die busjes. De reden wordt ons duidelijk: le pape en Paris demain. Oftewel de paus is morgen in Parijs, zaterdag in Metz en zondag in Lourdes. Dat laatste wisten we.
We hebben ons nog nooit zo veilig op een parkeerplaats gevoeld.

Lunch op z’n Frans aan een met een kleedje gedekte picknicktafel. We leren het wel een keer.

Bij aankomst op de, naar zal blijken, prima camping Olivet (net onder Orleans), moet Peter door het stof. Fout met reserveren gemaakt, welke vriendelijk en soepel door Isabelle wordt hersteld. Gelukkig maar. Prima plek hier.

Morgen bijkomdag.

Orleans

vrijdag 25 september 2026

Om bij te komen van de rit van gisteren pakken we de auto. Binnen een kwartier in het centrum van Orleans, stad van Jeanne d’Arc. Ze is hier geboren noch gestorven. Als vaandeldrager van een leger verhoogde ze het moreel en ging voorop in de bevrijding van Orleans in 1412.
We zoeken natuurlijk wel naar haar standbeeld en herbouwde huis waar ze verbleef.

We lopen een tweetal ronden door het levendige en beslist niet drukke centrum. Sfeervol.

We treffen er geen enkele winkel aan van de bekende ketens, dat maakt het wel zo leuk.

Uiteraard gaan we niet voorbij aan de kathedraal.

Het Hôtel Groslot, een zeer luxe privéwoning van landheer Groslot, werd rond 1500 gebouwd. Het gebouw had vele functies na diens overlijden, maar was nooit een hotel. De naam ‘hôtel’ heeft in Frankrijk de betekenis van herenhuis en heeft niets met logeeradres te maken.

Na de stad, de boodschappen en tanken. Morgen de laatste camping.

Feuillères, richting huis

zaterdag 26 september 2026

Het zit er bijna op, vandaag de een na laatste etappe. Op tijd weg om de drukte bij Parijs enigszins voor te zijn. Er blijken vandaag 750.000 mensen naar een rondrit en mis van de paus te komen kijken. Gelukkig merken wij daar niets van.

Prima doorreiscamping op 6 kilometer van de snelweg: camping Chateau de l’Oseraie.
Enige nadeel: koude douches. Brrr, froid.

We maken ‘s middags een korte wandeling langs het kanaal van de Somme.

Thuis

zondag 27 september 2026

Buiten een half uur stilstaan voor de Antwerpse Kennedytunnel, een perfecte rit naar thuis.