Frankrijk najaar 2019

We hebben het plan om in kleine etappes naar Spanje te trekken. Hoofddoel de Pico’s de Europe. Het slechte weer (lees noodweer) daar en het fantastische weer dat we onderweg er naartoe hebben, maakt dat we afbuigen naar de Dordogne en de volledige vakantie in Frankrijk houden.

De proloog: Albert

7 september 2019

We mogen weer. Een heerlijk vooruitzicht om vier weken lang te gaan en staan waar we willen. Het idee is om via omzwervingen de Picos d’Europ in Noord Spanje als verste punt te bereizen. Als dat bereikt is, zit de vakantie er op en gaan we weer naar huis.
Daarbij; we willen etappes van maximaal 400 km. Dus hooguit een halve dag in de auto en vooral veel zien.
We starten met twee reisdagen achter elkaar om op de tweede dag in de omgeving van Rouen uit te komen.

350 km naar Albert in de Picardië

Vandaag dus een ‘doortrek’ camping. Wat een woord eigenlijk. Zeker niet toepasselijk voor Camping le Velodrome. Prachtige stek, ook om langer te blijven. Tenminste als je de plaatsen uit de geschiedenis van WO1 wilt bekijken. Albert ligt op de frontlinie van WO1. In 1916 stierven hier 600.000 geallieerden en 450.000 Duitsers in een paar maanden tijd waarbij die frontlinie 16 km verschoof. We komen vele begraafplaatsen en gedenktekens tegen.
Hoewel het indruk maakt, gaan wij er aan voorbij.

Het centrum van het stadje ligt op 1 km lopen, dat doen we dus.
Het is zaterdag en dan kom je in Frankrijk altijd wel een bruidje tegen. We moeten de bezichtiging van de imposante kerk uitstellen tot na de plechtigheid.

Via een patisserie bereiken we weer de camping en geven Frankrijk 12 punten. Hier kunnen we wel aan wennen.

Jumièges

8 september 2019

We hebben al een tijdje het idee om Rouen te bezoeken, met name door het schilderij van de kathedraal door Monet. Dus de omgeving van Rouen is uitgekozen als etappeplaats, onze keuze is camping La Fôret in Jumièges geworden. Een korte rit van 175 km, die met een aangekondigde hindernis begon.

Voor de camping in Albert vindt vanmorgen een hardloopwedstrijd plaats met verschillende afstanden en daardoor verschillende starttijden. Tot 12 uur kunnen we de camping niet af. Heerlijk.
Uitslapen, ontbijt in het zonnetje en een wandeling naar de supermarkt voor ons avondeten.

croissant, ei, jus, koffie, alles dat een mens gelukkig maakt

Goed, om 12.30 rijden we. Via verlaten snelwegen bereiken we om 14.30 onze nieuwe stek.

Onze plek voor de komende dagen is niet verkeerd, net als het weer overigens. Soms is het zelfs te warm in de zon en zoekt met name Peter de schaduw op.

Na de middagborrel, maar voor het avondeten, verkennen we nog even het plaatsje. Op 600 meter van de camping. We vinden het alleraardigst.

Rouen dus

9 september 2019

Vanaf de camping is het een half uurtje naar het centrum van Rouen. Tenminste als je goed rijdt.
Eerst denken we in de verkeerde vakantie te zijn terecht gekomen,

om daarna te veronderstellen dat we in het verkeerde land zijn.

Eerst maar Frans lunchen, daarna zien we wel verder. Achteraf heel verstandig.

Simone de Beauvoir kwam hier al in 1937. Maar dat konden wij niet weten.

Rouen. Wat een fantastische stad. Een rijke geschiedenis. Ooit gesticht op de plek waar de Seine nog net overbrugd kon worden, werd het een Keltisch handelscentrum, Romeinse garnizoensstad en Vikingkolonie. Tijdens de 100-jarige oorlog met Engeland werd de stad ingenomen door Hendrik V. In 1431 eindigde Jeanne d’Arc hier op de brandstapel.
Wij doen de stad aan om de schilderijen van Monet, in het bijzonder van de Cathédrale Notre Dame. Natuurlijk bezoeken we die kathedraal en die valt van binnen behoorlijk tegen, het is vooral groot. Maar wat imposant is de buitenkant, onmogelijk om op de foto te krijgen. We doen een enkele poging. We bezoeken het Musée des Beaux-Arts voor een vergelijk met Monet.

Vanaf de kathedraal dwalen we door Rouen, eerst de Rue du Gros Horloge.

In het museum zien we later de versie van de impressionist Lemaître.

We genieten van de mooie, levendige stad. Karin vindt het gelijk aan Amsterdam uit de tijd dat Amsterdam nog niet overspoeld werd. Wellicht dat daarom het Hollands Eenheidsprijzen Magazijn Amsterdam hier een vestiging heeft geopend.

Aan het einde van de middag gaan we via een supermarktje terug naar de caravan, om met een glas mooie Rioja en een schaaltje Pintxos maar langzaam aan te gaan wennen aan Spanje. Morgen zakken we 400km zuidelijker.

Reisdag naar Chauvigny

10 september 2019

Vandaag gaan we 420 km wegtikken in krap 6 uur. We willen tenslotte wel naar het zuiden.
Als we opstaan, ligt de camping in nevel. We zitten in het dal van de Seine. Als we even na negenen wegrijden, klimmen we het dal uit en rijden boven de nevel onder een strak blauwe hemel. Sprookjesachtig.
Al snel zitten we op de snelweg, de cruisecontrol gaat op 92. Hierdoor rijden we met de enkele vrachtwagen op, halen we niet in en worden niet ingehaald. Heel ontspannen. Overigens, er is bijna geen verkeer.

Om 15 uur inchecken, plek zoeken en nog voor 15.30 staan we zo:

We staan in een leuk stadje met een middeleeuws centrum. In de buurt is een steengroeve, zodat er aan stenen nooit een gebrek was. Als een burcht niet meer voldeed, werd er een nieuwe gebouwd zonder gebruik te maken van de stenen van de oude. Hierdoor kent Chauvigny vier burchten.
Morgen gaan we het verkennen, vandaag zijn we verder lui. Maar verleidelijk is het wel om er even naar toe te lopen. ’s Avonds maken we deze foto vanaf de camping.

Middeleeuwse stadjes

11 september 2019

Vandaag bezoeken we Angles-sur-l’Anglin. Volgens de gids een charmant stadje aan een rivier dat beheerst wordt door een kasteelruïne. Klopt.

Peter kliert wat met zijn fototoestel

We zijn vroeg vandaag. Na een heerlijke espresso gaan we terug naar Chauvigny om daar het oude centrum te bekijken. We komen aan op lunchtijd en wat is er heerlijker om onder bomen op een dorpsplein bij 25°C aan te schuiven. We doen een salade, Karin geitenkaas, Peter gerookte forel. Heerlijk.
Chauvigny is oud en in vergelijk met Angles erg clean. Het mist de charme. Na een rondwandeling gaan we hangen bij de caravan.

ons terras

Mijmerend onder de luifel, komen we tot een verandering van onze plannen. We gaan niet door naar Spanje, maar gaan wat meer richting Dordogne. Reden: we genieten van Frankrijk en het weer belooft veel goeds. Het wordt Brantôme, 200km zuid-oost. Morgen een reisdag van 3 uur.
We besluiten de vakantiedag zoals dat hoort op een camping, de grill en een mooie Bordeaux uit 2014. Genieten.

Brantôme

12 september 2019

Op ons akkertje vanmorgen vertrokken en via in hoofdzaak D-wegen afgezakt naar de Perigord Vert. De log heeft niet de volledige route gepakt, Google Maps biedt uitkomst.

We zijn te vroeg op camping Peyrelevade, half twee. De receptie opent om twee uur, wat ons mooi gelegenheid biedt een voorkeursplek te zoeken. We zijn onder de indruk van de camping, wat een ruimte en luxe. Al lopend besluiten we dat we hier tenminste vijf dagen blijven. Daarbij helpt het dat de meeste plekken flink schaduw hebben en omdat het september is, willen we dat.

Wat ook helpt om langer te blijven gegeven de voorspellingen is dit:

En dit:

Zandstrandje aan de rivier de Dronne

Beide een meter of 50 van onze plek.

Verder doen we vandaag nog een boodschapje, eten pizza uit de eigen oven en zitten tot ‘s avonds laat buiten.

Het kon slechter ………..

Marktdag en 32°

13 september 2019

Vrijdag marktdag in Brantôme. En wat voor een markt. Levendig, veel Fransen en een sfeer die niet te beschrijven is. Het decor is fabelachtig. We brengen er de ochtend door en keren met de nodige biologische groenten, mierzoete aardbeien en heel veel olijven terug. Vanmiddag hebben we vakantie, morgen gaan we wel weer aan de slag. Lezen en handwerken (Karin), lezen en tukken (Peter), baantjes trekken in het geweldige zwembad, opdrogen op een van de ligbedden, glaasje bier, glaasje wijn, stokbroodje tapenade, olijfje. We tikken vandaag de 32° aan en als de voorspellingen uitkomen, is het om elf uur vanavond nog 24°. Heerlijk, ook omdat we onder enkele bomen staan en veel schaduw hebben.

Bourdeilles en een beetje Brantôme

14 september 2019

Gotische brug met golfbrekers

Vandaag weer een typische vakantiedag: kalm aan bij 30°, stadje bekijken, boodschapje, beetje lezen, muziekje op de koptelefoon (nou ja, wel John Mayall en zijn Bluesbreakers), wasje (Karin) en vooral doucement.
Het stadje vandaag is Bourdeilles op zo’n 10 km. Ver zat.
Vooral bekend om het kasteel van Jacquette de Montbron. Toen zij bezoek verwachtte van Catharina de Medici, gaf zij opdracht tot het aanbouwen van vleugels aan haar kasteel. En toen dat bezoek werd afgeblazen, liet ze de aanbouw stoppen.

Het plaatsje is aardig, leuk om gezien te hebben.

We gaan terug naar Brantôme en wandelen door de stad, nu zonder markt. Vele oude gebouwen, zoals een vrouwenklooster, Maison des Dames de la foi (huis van de vrouwen van het geloof) .

Oh ja, dan is het vandaag ook nog onze trouwdag. Dat vieren we met een diner voor onze mobile villa.

Topdag weer.

Saint Jean de Côle

15 september 2019

Vandaag weer een dertiger, 32° ditmaal. We treffen het enorm met het weer. Het is tenslotte al half september, het lijkt wel hoog zomer. Vannacht is de temperatuur niet onder de 18° geweest.
Het ritme is ontbijten, koffie, aankleden, koffie en weg. Vanmorgen naar het 20 km verderop gelegen Saint Jean de Côle. Een dorp met een lange geschiedenis die terug gaat naar de twaalfde eeuw, toen er een burcht gebouwd werd ter bewaking van een grens. Het centrum voor ons is toch wel de kerk met aangebouwde overdekte marktplaats.

De middag liggen we in en bij het zwembad, trekken we baantjes, wordt er een boek uitgelezen en een muziekje geluisterd.

Périgueux en 32°

16 september 2019

Peter heeft zich weer eens ernstig vergist in de betekenis van woorden. Zo dacht hij dat de uitdrukking ‘sleurhut’ voor caravan te maken heeft met het werkwoord sleuren. Oftewel moeizaam slepen. Fout dus. De term ‘sleur’ betekent in de samenstelling met ‘hut’: door herhaling ontstane gewoonte ofwel altijd dezelfde gang van zaken.
Met trots kan hij nu zeggen: ‘we hebben een sleurhut’. Want sleur is het als je iedere dag hetzelfde doet: ochtendperikelen, koffie, stadje, copieuze lunch, zwembad, glaasje wijn. Maar het went.

Vandaag Périgueux dus. Hoofdstad van het departement Dordogne. Een heerlijke stad met twee kernen. De oudste en in takt gebleven kern is La Cité. Ooit een Gallo-Romeinse nederzetting. Daaraan grenzend en heuvelopwaarts ligt de Cathédrale St-Front, de grootste van Zuidwest Frankrijk. Deze kathedraal wordt bezocht door pelgrims op weg naar Santiago de Compostela. Deze pelgrims brachten prestige en rijkdom voor de wijk om de kathedraal, de middeleeuwse wijk Le Puy St-Font. Hier zijn de winkels en de terrassen. Doordat de straten er stegen zijn, is het er heerlijk koel. Op maandag zijn de winkels gesloten, dus heerlijk rustig om vandaag doorheen te wandelen.

Morgen gaan we verderop, 90km zuidwaarts.

Vézac en we tikken de 33° aan

17 september 2019

Warm dus. Afgelopen nacht is de temperatuur niet onder de 24° geweest.
We zijn lekker vroeg op, het ritueel in laag tempo en om stipt 9.30 uur rijden we weg. 93 km en om 11.30 zijn we op camping La Plage in Vézac.
We hebben de hele dag nog en doen niks.

De camping is prachtig, met voorzieningen als eenvoudig restaurant, bar en uiteraard zwembad. ’s Middags trekken we onze baantjes, begint een nare gewoonte te worden dat bewegen.

Pas na 20 uur en ons diner maken we een rondje om ook wat foto’s te maken. Allen vanaf de camping. We doen een espresso en later nog een pression op het terras, waarna er nog een nachtopname wordt gemaakt, bijna vanaf de plek. Het is ons uitzicht.

En dus vanaf onze plek:

Wel een uur tijdsverschil tussen de opnamen.

Beynac

18 september 2019

Vandaag is anders. Er waait een stevige Noordwesten wind van een dikke 2 op de schaal van Beaufort, waardoor de 32° minder warm aanvoelt. Maar goed ook, want het stadje waar we vanaf onze plek op de camping uitzicht op hebben, blijkt tegen en op een rots gebouwd te zijn. We moeten 150 meter via smalle straatjes behoorlijk stijl omhoog. En dat is werken.
Beynac staat op de lijst van ‘plus belle villages de France’. Wat ons betreft in de top van die lijst.
Eenmaal boven, zo dicht bij de hemel, heeft Peter een bijzondere ontmoeting met de heilige Catharina, une plus belle dame.

Alles is dus mooi vandaag. Eerst de foto’s van het stadje:

Op de rots een chateau, dat we bezoeken.

Wederom vele trappen omhoog, maar dan hebben ook wij uitzicht op onze plek op de camping (links boven op de foto).

In een van de straatjes hebben we een ontmoeting met een kolibrivlinder.

De middag brengen we ondermeer hier door:

Het diner gebruiken we op de camping, een huisgemaakte overheerlijke pizza. Hier dus:

Wederom een heerlijke ontspannen vakantiedag.

Houden van Domme

19 september 2019

Henry Miller schreef eens ‘Alleen al een glimp van de zwarte mysterieuze rivier in Domme [..] is iets om je hele leven dankbaar voor te zijn’.
Wij zouden alleen al voor het uitzicht willen verhuizen, maar dat gunnen we onze buren en vrienden niet.

Fabelachtig.
We maken een rondwandeling door het als bastide gebouwde stadje bij wederom een hete 32°.

Op de terugweg naar de camping doen we La Roque-Gageac aan. Lui, want dit plaatsje ligt op nog geen kilometer van onze plek.

Als we een mooie rode Bergerac uit 2015 proberen, komen er een tweetal luchtballonnen over. Prachtgezicht.

We houden huis

20 september 2019

Vandaag staat in het teken van schoonmaken, bedden verschonen, kleine klusjes en een boodschapje. Kortom, druk, druk, druk. Maar na gedane arbeid is het zoet rusten. En dat doen we ook.

We gaan chique uit eten. De cuisine is ‘en plein air’.

En la patroniere komt in de GaultMillau nadat de kookkunsten beoordeeld zijn

Sarlat-la-Canéda en Castelnaud-la-Chapelle

21 september 2019

Vandaag willen we naar de markt in Sarlat, omdat deze als heel bijzonder in de reisgidsen staat. Nou, dat hebben we geweten. Eerst krijg je een toer door en om de stad om een parkeerplek te vinden. De straten zijn dichtgemetseld met auto’s en als de Fransen konden stapelen, lagen de auto’s ook op elkaar. We hadden beter moeten weten en rechtsomkeert maken. Maar ja, je bent toerist en de reisgids hè. Dom dom dom. Na een half uur zoeken hebben we plek en na nog een half uur over de markt geschuifeld te hebben, worden we verstandig.

Nog even langs de supermarkt in Sarlat nu we daar toch zijn. Even? Karin moest Peter er uit slepen.

Wat volgt is een relaxte middag bij de caravan, om vervolgens tegen vieren een naburig middeleeuws dorp te bezoeken. Maakt de hele dag goed.

We merken dat er een omslag in het weer komt. Meer wind, kracht 3. En wolken, die hadden we nog niet gehad in de Dordogne. Vandaag toch nog 29°, morgen regen. Gelukkig kunnen we vanavond nog buiten zitten en de kip mag meegenieten van de door haar heerlijke bereidde maaltijd. Nou ja, als ingriedent dan. Of is het een haan?

De 80/15/5-regel

22 september 2019

De weersvoorspellingen voor de komende week schetsen een beeld van afwisselend bewolking, regen en zon bij temperaturen tussen de 20° en 25°. Dat zijn we niet gewend. Vanmorgen besluiten we nog voor het ontbijt de caravan te verplaatsen van onze schaduwplek onder een grote plataan naar een meer open plek aan het water.

Vervolgens ontbijten we buiten onder de luifel . De temperatuur is prima, warm zelfs. Nog tijdens het ontbijt vallen de eerste druppels en de regen houdt aan tot tegen vieren. Onze eerste regendag deze vakantie.

Als het opklaart gaan we in een naburige stadje, Saint Cyprien, nog een blokje om. Maar in hoofdzaak hebben we vandaag binnen gezeten.

Na het blokje om, doet de zon weer haar best en verklaren we de 80/15/5-regel van toepassing.

80% Merlot, 15% Cabernet Franc en 5% Cabernet Sauvignon uit de streek bij Saint Emilion. Uitstekende keuze om de voor ons andere weersomstandigheden te ondergaan. Uiteraard vergezeld van olijven en ditmaal een gerookte ham.
Ook het avondeten, dat doen we na zevenen, is buiten. Maar als tegen achten de zon ondergaat, koelt het snel af. Zitten we weer binnen, overigens ook geen staf met al dat comfort aan boord.

Net buiten de camping is een camperplaats. We blijven het bijzonder vinden, iedereen constant binnen achter de tv. Let maar eens op de schotels op de daken. Voor ons is kamperen toch vooral buiten zijn, maar daar denken velen anders over. We hebben het afgelopen week meegemaakt dat twee Franse stellen hun campers tegenover elkaar zetten, een strook vinyl van deur tot deur uitrolden, daarop een lange tafel met vier stoelen, ernaast de gasbarbecue. Vervolgens werd de tv door de deur naar buiten gedraaid en aangezet. Er werd bij de tv druk gekletst en gegeten, terwijl: DE AIRCO BINNEN AANSTAAT (met de deur dus open). Te verbouwereerd om er een foto van te maken.

Dolce far niente

23 september 2019

We doen niks bijzonders vandaag. Uitslapen, een paar klusjes die we normaal huishoudelijk zouden noemen, en vooral genieten. Van de stilte, de rust, het teruggekeerde zonnetje, waar we ons in koesteren met een boek. Zalig.

Le Bugue in de regen

24 september 2019

We hebben deze vakantie de tweede ochtend met regen te pakken. Na twee weken dertigers en strak blauw mogen we natuurlijk niet klagen, maar dat doen we wel. Bah.

We gaan naar de markt in Le Bugue. Hier reden we met de caravan langs op weg naar Vézac, onze huidige stek. Toen was het een dichtgemetselde straat met kramen en toeristen. In de regen blijkt dat toch anders te zijn. Alle op die toeristen gerichte kramen waren er niet. Verstandig, dat wel.

We kopen er endive en fraises. En kokosmakronen, heerlijk. Vanavond dus witlof met ham en kaas uit de oven, aardbeien toe.

We bekijken Le Bugue nog kort en lopen er de kerk binnen.

Wat eten betreft zijn we net gekke Hollanders, hoewel die niet weten waar Gouda ligt.

‘s Middags toch nog lekker in het zonnetje gezeten, dat lukte zelfs tot tegen zevenen. Vanaf dan koelt het snel af. We zijn vooral bezig geweest met de vakantie van volgend jaar. Noorwegen en inmiddels krijgt dat al goed vorm. Morgen maar weer Frankrijk.

Aan de wandel

25 september 2019

Vandaag begint en eindigt de dag met regen. Daartussen, zeg van 10 tot 18 uur Hebben we zon, wolken, soms donkere, en een aangename temperatuur van zo’n 22°. We zijn dus grotendeels buiten en om niet de hele dag te zitten gaan we aan de wandel. Uurtje of twee. Zes km, niet zoveel, maar wel ruim 200 meter de hoogte in. Waarvan stukken pittig steil.

De beloning is er naar. Mooi bos, overwoekerde resten van huizen en schuren, af en toe een vergezicht en ….. een ontmoeting met een ree. Die was rap weg toen ze ons in de gaten kreeg, maar keek na een meter of 30 nog wel nieuwsgierig even om. Konden we alsnog de foto maken.

Relaxed dagje. Vanaf morgen weer de zon en in het weekend worden weer zomerse waarden verwacht. We blijven daarom tot na het weekend en besteden onze laatste week aan de thuisreis.

Crêpebakmachine

26 september 2019

De titel vermeldt het meest spectaculaire van de dag. Na drie dagen met buien, hebben we vandaag een heerlijke zonnige dag en 22°. We zitten vandaag in hoofdzaak buiten te lezen, heerlijk saai.

Grand Hotel Europa

Als we in de supermarkt lopen, zien we een machine die geheel automatisch crêpes bakt. Daar blijven we verbaasd bij kijken, nog nooit zoiets gezien. Wat een vernuft. Tijd om zelf ook eens pannenkoeken te gaan bakken. Zaterdag?

Verder is het vooral genieten van rust, stilte, uitzicht en de enkele boot die voorbij komt. Hier een rondvaartboot vergezeld van enkele surfski’s, een soort zeer snelle en smalle kajaks. Ze maken er een sport van om stroomopwaarts op de hekgolf van de boot mee te surfen. Dus zonder te peddelen mee te varen. Overigens hier niet op de foto.

Na regen komt……..

27 september 2019

Fout:

Terwijl het een stralende dag lijkt te zijn, is ons uitzicht heel beperkt. Jammer, want als we twee meter lopen, zien we dit:

Maar goed, wat moet gebeuren, moet gebeuren. Wat we mooi vinden is dat even verderop twee mannen staan te vliegvissen. Met regelmaat springen de forellen een stuk boven water, dus alle kans dat er wat gevangen wordt.

Rare dag trouwens. Schitterend weer, prachtige voorspellingen. Tegen vieren moesten we hals over kop de luifel indraaien vanwege harde windstoten en was ons uitzicht dit:

Kalm aan gedaan vandaag, plannen gemaakt voor de Bourgogne en de camping betaald. Zondag verder.

De tuinen van Marqueyssac

28 september 2019

Vandaag hebben we onze laatste vakantiedag. Morgen gaan we naar huis. Maar daar doen we dan wel een week over. Dus nog even genieten, nu het nog kan. De camping ligt tegen een 200 meter hoge rotspartij aan, lekker beschut. Boven op die rotspartij staat een chateau dat bekend is om de tuinen. Les jardins de Marqueyssac. Het chateau is 17e eeuws en nog altijd in bezit van dezelfde familie. Bij een kasteel uit die tijd horen tuinen, zo ook hier. Maar deze tuinen zijn in 1997 vernieuwd en bestaan in hoofdzaak uit buxus. Via vier mogelijke wandelroutes van een kilometer elk, kom je bij een uitzichtpunt dat precies boven de camping boven de rotsen uitsteekt. Prachtig.

En vanaf het uitzichtpunt zien we onze caravan staan. Die was goed herkenbaar voor ons, omdat er een cirkel omheen was gezet.

Na de tuinen, doen we boodschappen, tanken de auto af en genieten van een bloemetje bij de thee. Het was weer een heerlijke dag.

Als je het mee hebt, kan het je tegenzitten

29 september 2019

De wind dus. Die hadden we mee. Maar dan zo hard, dat het tegen zit. Soms moet er stevig op de rem om de vaart er uit te halen, omdat anders het gevaar van slingeren te groot wordt. Pittig rijden met de caravan dus. En niet de gebruikelijke 90km per uur.
We waren vroeg op en weg. 8.30 uur en volgens de navigatie moeten we 396 km naar Saint-Honoré-les-Bains, gepland 14 uur aankomen.
Door wegwerkzaamheden was onze afrit dicht, omrijden dus zonder omleiding. Echt Frans. Slechts 69 km extra over binnenwegen. Om 15.30 zijn we op de plek van bestemming.
Gelukkig was de route mooi en het weer fantastisch, 27°.

Tijdens het omrijden komen we door Cosne d’Allier. Peter krijgt daar een waas voor zijn ogen en ziet werkelijk twee vrouwen en vier mannen elk met een kajak op wielen over de rotonde lopen. Karin ziet een lege rotonde. Peter besluit geen wijn meer te drinken, maar zijn geheugen doet rare dingen tegenwoordig.

Kortom, een rare dag. Toch wel ontspannen. Hier tijdens de koffiestop:

Als we op de camping geïnstalleerd zijn, verandert de strak blauwe lucht in een grijze. Het waait nog steeds stevig en nu komen er flinke buien bij. We besluiten niet zelf te koken. In de recensies van de camping lezen we dat de Filipijnse eigenaresse kookt voor haar gasten. Als we een keuze uit de voorgerechten willen maken, biedt ze aan om loempia’s te maken. Moeten we wel 20 minuten wachten. Doen we. En smullen, zeldzaam lekker.

Morgen verkennen we de Morvan.

Bourbon en omgeving

30 september 2019

Vandaag maken we een rondje door het Bourgondische land, wat vinden we het hier prachtig. Dat we zoveel jaar op weg naar de Provence dit gebied rechts hebben laten liggen. Als eerste bezoeken we het middeleeuwse stadje Bourbon.

In het oude gedeelte staat een fontein met de tekst : Vino veritas sed aqua sapientus. Samen kunnen we ons vinden in deze spreuk, Peter met de eerste twee woorden, Karin met de laatste.

In wijn zit de waarheid, in water de wijsheid.

Helaas zijn alle restaurantjes dicht op maandag. Met een bij de boulanger gekocht broodje genieten we van onze lunch met uitzicht.

Op de Fiets en Wandelbeurs hebben we twee jaar geleden een presentatie bijgewoond van de Belg Ward van Loock over een fietsrondje in de Bourgondië. (https://www.recreatiefietser.be/fietsvakanties/le-tour-de-bourgogne-a-velo). We zitten vlakbij zijn route en bezoeken een van zijn doorkomsten, Cercy-la-Tour. De fietsroute gaat langs rivieren en kanalen. Hier het Canal de Nivernais. Het kanaal is ooit gegraven om brandhout naar Parijs te vervoeren, het kent 63 sluizen en het is 174 km lang. Wij zijn van plan het rondje te gaan fietsen in een van onze toekomstige vakanties.
Hoog boven Cercy staat een Mariabeeld.

’s Avonds wandelen we langs het thermaalbad, door Peter terminaal badhuis genoemd. Ooit waren hier vier luxe hotels, een casino en dit badhuis. Gesticht door de hotelfamilie Waldorff. Nu is alleen een deel van het badhuis nog open, de rest is dicht en in verval.

Bij de caravan doen we nog wat klusjes. Ondanks dat Peter Karin een glaasje water aanbiedt, nemen we toch allebei een wijntje. Wijs besluit. Pinot noir deze keer, uit de Bourgondië. Dankzij het fantastische weer kunnen we buiten eten. Heerlijk.

Bibracte en Autun

1 oktober 2019

Vandaag duiken we de geschiedenis in. Tot voor onze jaartelling leefden de Kelten in midden Europa, een gebied dat zich uitstrekte van zuid Engeland en het huidige Frankrijk tot oost Europa, bijna tot aan de Zwarte Zee. Het zuiden van Europa was voor de Romeinen en die deden aan uitbreiding naar het noorden. Scandinavië deed niet mee. Toen.
Het westelijke gebied waar de Kelten leefden, wordt Gallië genoemd. De Kelten waren een volk met gemeenschappelijke gebruiken en religie. Ze leefden eerst in alleenstaande boerderijen, later in dorpen. Een belangrijke plaats in die tijd was Bibracte, een op een 800 meter hoge heuvel gelegen ommuurd dorp.
We slaan een aantal gebeurtenissen over.
Er is een opstand van de Galliërs onder aanvoering van Vercingetorix tegen de Romeinen, Julius Cesar, ongeveer 50 vChr. Julius wint en hij verblijft zelf een winter in Bibractie. In no time staan tussen de houten huizen van de Kelten, de Romeinse stenen villa’s. De stad groeit naar zo’n 10.000 inwoners en de Romeinen willen hier niet verder uitbreiden. Ze verplaatsen de boel naar een 25 km verder gelegen vlakte, waar beter het Romeinse stratenplan kan worden gevormd. Dit gebeurt 25 na Chr. ten tijde van keizer Augustus. De stad wordt Augustodonum genoemd, het latere Autun.
Bibracte liep leeg, het bos won en niemand wist meer dat hier ooit een stad was, geheel geconserveerd onder de aarde. Tot eind 19e eeuw. Onderzoek werd door de WOI niet doorgezet en pas onder Mitterrand in 1984 werd grootschalig archeologisch onderzoek gestart. Studenten uit de hele wereld komen hier periodiek stukjes geschiednis blootleggen. Uniek dus.
Wij beleven er een prachtige en leerzame ochtend.


Logisch dat we ’s middags naar Autun gaan. We waren dankzij het museum laat, 14 uur. Dus eerst een formidabele lunch op een terras. En daar hadden we het bij moeten laten. Autun is met voorsprong de meest smerige en lelijke stad die we tijdens onze vakantie gezien hebben. Tijdens een fikse regenbui schuilen we in de auto. We maken daarna nog een extra rondje, maar ook daar krijgen we spijt van. In het centrum is niets bewaard gebleven van de Romeinse tijd en buiten het centrum, niet op loopafstand, staan nog een poort en een theater. Daar hebben we geen zin meer in.
Naar de camping, waar we terugkijken op een topochtend. Wat we ’s middags gedaan hebben zijn we nu al vergeten.

Van Bourgogne naar Champagne

2 oktober 2019

Het einde van de vakantie nadert. Zoetjesaan meer richting huis. Vandaag naar een camping net boven Reims gereden. Soepeltjes, de helft binnenweg en kronkels, rest snelweg. Half tien vertrokken, vier uur aangekomen. 375 km. Na aankomst heerlijk in het zonnetje een wijntje gedronken. Mooie Bordeaux, dat dan weer wel.

Morgen nog een dagje niks, misschien Reims. Vrijdag de laatste etappe naar huis.

Reims

3 oktober 2019

Vanmorgen staan we op met een stralende zon aan de hemel. Karin haalt bij de bakker baguette, croissant, een palmier en een rozijnenbroodje. Heerlijk ontbijt dus met ook jus en een eitje. Na de koffie naar Reims. We zitten net als onze eerste vakantiedag op de frontlinie van WOI. Op onze route naar Reims staat bij Berry-au-Bac een monument met twee tanks. Een die de beslissende doorbraak van die oorlog in het voordeel van de geallieerden beslechtte en een uit de jaren 50/60. Een Schneider CA-1 en een AMX13. Wel bijzonder dat de Franse tank een Duits klinkende naam heeft.

Reims is wellicht het meest bekend om haar kathedraal. Die bezoeken we als eerste. Met stip de mooiste kerk die we deze vakantie gezien hebben, buiten en binnen. Overweldigend. Een aantal van de glas-in-lood ramen zijn door kunstenaars uit de 20ste eeuw ontworpen en door lokale hand-werklieden gemaakt. Op de foto die van Marc Chagall.

We zullen niet snel een stad aanbevelen, maar Reims verdient een uitzondering. Mooi, ruim, rustig en levendig. Vol monumenten, musea, winkelstraten met prachtige winkels. Nou ja, etalages. We zijn niet binnen geweest. Vooral modewinkels. Bij Maison Lafayette werpen we een blik. We betalen in Reims de hoofdprijs voor een espresso. Waar we eerder het laagte record van €0,60 haalden, betalen we nu voor eenzelfde smakelijk kopje €4,00. Maar wel handcrême in de gouden toiletten. Reims is uiteraard ook de hoofdstad van de champagne. We zien er enkele met hun caves en op de foto het eerste, nu niet meer zo gebruikt, champagnehuis. We doen een rondwandeling.

‘s Avonds voor de laatste keer dit jaar in de caravan gekookt en om af te sluiten een Saint-Émilion Grand Cru. Uit 2017, dat is dan weer jammer. Morgen de laatste etappe, 440 km naar huis.

Weer thuis

4 oktober 2019

Het zat tegen vandaag. Opgeteld twee uur extra reistijd door files. Maar verder voorspoedig. De caravan staat weer voor de deur, in afwachting van het klaarmaken voor de winterstalling.
440 km, 9 uur vertrek, 16.30 uur thuis.

Terugkijkend hebben we een heerlijke vakantie gehad. Veel gezien en veel niks gedaan. Een goede vriend zei eens: je moet uitgerust met vakantie gaan en moe weer terugkomen. Klopt, maar dat geldt niet voor de psyche, we zijn heerlijk uitgerust.

Terug naar de startpagina.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *